อเมริกา อาแมน (1)

อเมริกา อาแมน (1)
หอใหม่...หัวใจว้าวุ่น
กลับมาจากซานฟรานได้อาทิตย ...
นับถอยหลังซิพยาธิ
พยาธิไม่ใช่พยาธิ พยาธิเป็ ...
สวัสดีพยาธิ...
ณ.ร้านข้าวมันไก่
การ์ตูนสั้น >>> ...
วันไหนๆก็เป็นวันที่ 14 กุ ...
เราเลิกกันน๊ะ...ขอร้องหล่ ...
หุบเขาเร้นลึกลับ
PANDA_travel ยินดีต้อนรับ ...
พระเจ้าสนิทกับท่าน
15 วัน
14 วัน

1 | 2 |>>

All (19)
default (0)
เรื่องของผม (19)

สมัครสมาชิก | Login

All (13)
default (0)
japan2007 (13)
usa2008 (0)

my myspace
my hi5!

อเมริกา อาแมน (1)
2008-05-26 23:06:24

บทที่ 1
อเมริกา
คือประเทศที่ผมกำลังจะไปทำงานแบบที่เค้าฮิตๆกัน
เวิร์คแอนด์ทราเวิ้ล
เชื่อว่าหลายคนคงเคยได้ยินชื่อโครงการนี้
ทั้งที่เคยคิดไว้ในใจหลายต่อหลายครั้งว่าจะไม่มีทางไปกับโครงการปัญญาอ่อน
ลักษณะนี้เป็นอันขาด แต่ก็ต้องหลวมตัวเสียตังก์ให้มันไป ทั้งหมด เกือบเก้าหมื่น
เพราะไอ้นี่คนเดียว...ไอ้ตีฟ (รุ่นน้องที่คณะ)
"พี่เอ็มมมมมม ไปเหอะ มันได้เงินเยอะน๊ะพี่"
"โยเซมีติสวยน๊ะพี่ ใกล้ซานฟรานนิดเดียว เนี่ยไปทำด้วยกันน่าหนุกน๊ะ"
ตีฟพยายามเว้าวอนและทำหน้าให้ดูน่าสงสาร
ในขณะนั้นที่ผมเพิ่งกลับมาจากญี่ปุ่น บอกตรงๆว่าเบื่อเครื่องบิน
และไม่อยากเดินทางไกลๆเป็น 10-20ชั่วโมงไปอเมริกา
"อ่าา... เด๋วพี่ดูก่อนง่ะตีฟ ไปทำงานได้เงินมันก็โอเคน๊ะ ไปเวิร์ค
เด๋วไงพี่จะลองปรึกษาแม่ดูก่อน" ผมก็ตอบมันแบบไม่คิดเหมือนกัน
อาทิตย์ที่ได้กลับบ้านผม เล่าให้แม่ฟังถึงผลดีผลเสียที่จะได้จากการ
ไปทำงานและเที่ยวในอเมริกาแบบที่ต้องจ่ายเงินให้เอเจนซี่ก่อนแ้ล้ว
เค้าจะหางานให้ทำ ได้เงินเป็นเรท ทั่วไปตามแต่ ค่าแรงขั้นต่ำของ
แต่ละรัฐ ไม่รู้อะไรดลใจแม่ผมตอบตกลงอย่างง่ายดาย ผมว่าแม่
ไม่ได้ตั้งใจฟังว่าผมขออะไรไป ตอนนั้น ความคิดก็เริ่มเปลี่ยนว่า
ถ้าทำงานได้เงินแล้วจะเอาไปทำอะไรดี
อย่างที่เราสามารถหาอ่านได้ตามบอร์ดหรือถามคนที่เคยๆไปเวิร์คมา
ว่ารายได้สูงสุดที่เป็นไปได้ที่จะได้รับคือ 120000 นับเลขศูนย์ดีๆ กับ
ระยะเวลาที่จะต้องไปเป็นลูกจ้างเค้า สามเดือน ตกแล้วได้เดือนละ
สี่หมื่นกว่าบาท แบบยังไม่ได้หักค่าใช้จ่าย living expense ค่าบ้านและ
อื่นๆ จิปาถะ ทำให้ผมเริ่มรู้สึกมีกำลังใจอยากไปมากขึ้น คิดในใจ...
เวิร์คมันทำเงินได้ขนาดนั้นเลยหรอ เราจะสมัครงานแบบไหนดีน๊ะ
งานจะเหนือยไม๊ เพื่อนร่วมงานจะดีหรือเปล่า ผมเริ่มเพ้อฝันแล้วกด
โทรศัพท์หาตีฟ
"เออกูเอง"
"ครับพี่" ตีฟรับสาย
"แม่กูให้ไปเฉยเลยว่ะ"
"เห้ยจริงหรอพี่ เห้ยยยย ดี อ่ะ เห้ยๆๆๆๆๆๆๆ" ไอ้ตีฟดีใจผมรู้

นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น ของเรื่องราวทั้งหมด ที่กำลังจะเกิดขึ้น...

8888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888

บทที่ 2
ยี่สิบกว่าชม.บนเครื่องบิน
อาจทำให้คนบ้าได้
ผมก็เช่นกัน ส่วนตัวแล้วไม่ชอบนั่งเครื่องบินนานๆ เคยนั่งนานสุดไปญี่ปุ่น 6 ชม. นั่นผมก็ว่านานแล้วน๊ะ นี่ตั้งครึ่งโลก
ไม่อยากจะเชื่อ ผมโบกมือลา คนในครอบครัวที่สนามบินสุวรรณภูมิ

น้องแนน... น้ำตาไหล ตอนร่ำรากับทางบ้าน
(สาววิศวะรุ่นน้องที่มหาลัยที่ไปกับเราครั้งนี้ ดูเหมือนจะยังไม่่สนิทกับ
พวกเราเด็กถาปัดสามคนเท่าไหร่) ภาพแบบนี้ัมันก็ดูเศร้าๆพิลึก ที่จริง
ผมกำลังเศร้ากับสิ่งยังกำลังจะเจอมากกว่า

ฟ้า... ดูมั่นใจกว่าใครเขาหมด เพราะฟ้าเคยมาเวิร์คแล้วครั้งนึงที่เมกา
(รุ่นน้องถาปัด เป็นเพื่อนสนิทของตีฟ ฟ้าเป็นเด็กน่ารัก บางครั้งอาจ
ทำตัวแปลกๆแต่นร.คณะนี้ที่จริงก็แปลกกันทุกคน)

ไอ้ตีฟ... พ่อที่มาส่งกลับไปก่อนแล้ว ผมดูจะคุยกับตีฟบ่อยสุดเพราะ
เราสนิทกัน เหมือนจะแยกๆกันเป็นคู่ชายชายหญิงหญิง เดินไปตรวจ
สัมภาระอะไรเสร็จก็ไปรอขึ้นเครื่องที่เกท เราต้องนั่งไปเปลี่ยนเครื่องที่ไทเป แล้วถึงจะต่อจากไ่ทเปไปซานฟราน
บรรยากาศดูผ่อนคลายขึ้นพอได้ขึ้นเครื่องบิน พอลงจากเครื่องเมื่อไหร่
สภาวะแวดล้อมเราจะเปลี่ยนทั้งหมดไม่ว่าหน้าตาผู้คน ภาษา วัฒนธรรม
และจะเปลี่ยนไปยิ่งกว่านั้นเมื่อไปถึงอเมริกา
ผมว่าผมยังกังวลเกินไป มันคงไม่แย่ขนาดนั้นหรอก...

8888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888

บทที่ 3
รอยต่อของเวลา
ผมมองว่าการรอคอยอะไรซักอย่างเป็น รอยต่อของเวลาที่เหมือนกับ

จุดเริ่มต้นของการรอคอย >>> เวลาที่รอ >>> สิ้นสุดการรอคอย

มันเป็นอะไรที่เหมือนกับฝาโค๊ก ถ้าเปิดแ้ล้วเอามาใส่ใหม่มันก็ไม่สนิท
ร้อยเปอร์เซนต์ เป็นเหมือนรอยต่อ รอยแยก ของอะไรซักอย่างที่มัน
จะผ่านไปได้แต่ก็ต้องใช้เวลา และผ่านไปแล้วจะกลับมาผ่านตรงนี้
ไม่ได้อีก
พวกเรารอเปลี่ยนเครื่องกันที่ไทเป...

เหมือนนานมากและก็นานจริงๆกี่ชม.ไม่รู้จำไม่ได้
จนท้ายที่สุดเครื่องออกเดินทางสู่สหรัฐอเมริกาจริงๆ ก็ยังมีความตื่นเต้น
ซ่อนอยู่ในนั้น ตัวผมเองรู้อยู่แล้วว่าอาจจะต้องแยกกับน้องๆก่อนใคร
เพราะว่านายจ้างจะมารับผมที่สนามบินเลย ตอนที่ไปถึงประมาณ2ทุ่ม
(ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องรีบขนาดนี้)
แต่เนื่องจากสถานที่ที่ผมไปทำงานกับน้องอีกสามคนนั้นเป็นคนละที่
แต่เป็นระแวกเดียวกัน ประมาณว่าน้องทำงานที่เขาใหญ่โบนันซ่า
แต่ผมทำงานที่จุลดิศเขาใหญ่ จะเป็นยังไงก็ไม่รู้แหล่ะ เดี๋ยวถึงที่นั่น
แล้วค่อยคิดว่าจะทำยังไงต่อไป ก็ยังเผื่อใจว่าถ้าเค้าไม่มารับก็จะหา
วิธีไปเอง เป็นแผนสอง ว่าแต่เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับซานฟรานเลยน๊ะ
จะหลงไม๊เนี่ย เอ็มเอ๋ยยย...

ป้าย : อเมริกาอาแมน
Dictionary : อเมริกาอาแมน

เพื่อนไปเพิ่งกลับมาเองค่า*

by : maiitypop [2008-05-27 05:39:59]

เดาเก่งจริงนะ....ว่าแต่ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหนแล้วน๊า....หวังว่าคงสบายดีนะ...ดูแลตัวเองนะจ๊ะ...

by : iamjeab [2008-05-27 07:36:03]

ว้าววว อิจฉาจัง คงจะเก่งอิ๊งใช่ย่อย......สุดยอดอะ

by : nemesis [2008-05-27 07:53:05]

มีรูปมาลงบ้างไหมคะ จะได้เข้ากับบรรยากาศไง ^^

by : secret [2008-05-27 08:37:07]

ธุรกิจเครือข่ายที่คุณสามารถเป็นเจ้าของ
ด้วยเงินลงทุนที่ต่ำแต่สามารถสร้างรายได้ไม่จำกัด
เหมาะสำหรับผู้ที่ไม่ชอบงานขาย
เพราะเราไม่ต้องขาย เพียงเปลี่ยนที่ซื้อมาซื้อในระบบเรา
เรามีทีวีช่วยแนะนำสินค้าและขยายธุรกิจช่วยคุณทำงาน
เพียงแนะนำเพื่อนคุณมาดูทีวีก็สามารถขยายเครือข่าย
เครือข่ายผู้บริโภคแบ่งปั่นผลกำไรให้กับคุณ
และพิเศษสำหรับผู้ที่เข้าร่วมทีมงานเรา
เรามีเวปไซต์สำหรับแนะนำสมาชิกช่วยคุณทำงานอีกทาง
คุณทำได้ง่ายๆจากที่บ้านคุณเอง
คลิ๊กที่ภาพเพื่อไปดูVDO Clip

คลิ๊กที่ภาพเพื่อไปดูเวปไซต์ขยายงาน

( หาก Link ไม่ได้ ให้ copy URL ไปวาง )
http://www.p5tvnetwork.com/mr_p5network.htm
by : [2008-05-27 10:12:34]

ไปมาสนุกไหมคับ

by : coptermaipai [2008-05-27 13:06:46]

หนุกมั่งไม่หนุกมั่งครับ
เอิ้ก
สนุกเศร้าเคล้าน้ำตา

by : lonezpanda [2008-05-27 15:56:34]

พวกไปแต่ปีที่แล้วหมดเงินไปแสนเดียว ได้นาฬิกาและกระเป๋าถืออย่างละชิ้นมาคืนให้ค่ะ

by : kok [2008-05-27 17:13:26]

อยากได้เงิน ก็ต้องทำงาน อยากทำงาน ก็ต้องอดทน อยากได้คู่ ก็ต้องพยายาม ไม่ว่าทะเลหรือมหาสมุทร ก็สวยเหมือนกัน นะจะบอกให้

by : darkest [2008-05-27 18:17:49]

เดินทาง 20 ชั่วโมง
ตาย ตูดบานแน่เลย

ดีแล้วที่แม่ไห้ไป

พูดอีกทีก็อิจฉาพี่เอ็มอ้ะ

by : filmcolor [2008-05-27 20:29:26]

Myspace Glitter Graphics

by : maiitypop [2008-05-28 00:26:30]

น้องเอ็มเล่าเรื่องได้น่าอ่าน เนื้อหาดูเยอะ แต่พี่ปลากลับอ่านไปได้ด้วยความเพลิดเพลิน ไม่นึกเบื่อ แต่กลับรู้สึกเสียดาย ที่วันนี้มีเล่าไว้แค่นี้ อ่ะนะ ไว้พี่ปลาจะมาตามอ่านต่อจ้ะ อืมม์ พี่ปลาก็ขอให้น้องเอ็มพบเจอแต่คนที่ดีดี งานที่ดี ทุกอย่างสมกับความตั้งใจละกันนะค๊าบ

by : pompom2509 [2008-05-29 15:12:04]

พี่เอ็มเรียนใกล้จบแล้วชิมิ

โอ้ยยยย น่าอิจฉาค๊า

ขอไห้เอ็มกับพี่พยาธิรักกันมากๆ
เหมือนที่อวยพรหนูนะ

by : filmcolor [2008-05-29 16:30:06]

เพื่อนก็ไป เวิร์คแอนทราเวลเหมือนกันค่า เหงบอกว่าเหนื่อยและคิดถึงบ้านมากมาย อีกอย่างก็เหมือนทำ part time ในไทยอ่า เพราะเพื่อนทำอยู่ mc donald แต่ก็ดีอย่างนะคะ ได้ประสบการณ์ และมิตรภาพกลับมา เปงกำลังใจให้นะคะ สู้ๆนิ

by : nuaris [2008-05-29 18:40:56]

ไปทำงานที่ตึก เวิร์คแอนด์ทราเวิ้ล ระวังมีเครื่องบินมาวิ่งชนนะครับ (ล้อเล่งน่า)
ขอให้โชคดรับ ถ่ายภาพบรรญากาศมาให้ชมกันบ้างนะครับ นันเครื่องเกิบวันนึงเลยนะนั้นน่ะ